MANUS OP ZOEK NAAR NIEUWE STUURMAN

Vlak voor de zomer hebben Daniël en Manus afscheid van elkaar genomen. Als trainingsmaat hebben zij Bart en Pim naar een zesde plek op de Olympische spelen geholpen. Manus moet op zoek naar een nieuwe stuurman. Maar gaat hem dat lukken om zo’n stuur van kwaliteit te krijgen om kans te maken uit te komen op de Olympische Spelen van 2024?

‘Ik heb eerst een aantal gesprekken gevoerd met potentiële stuurmannen. Ik heb goed nagedacht wat ik ging vragen. Het gaat namelijk natuurlijk om voldoende kwaliteit en groei om in het internationale veld binnen twee jaar vooraan te kunnen varen. Maar mij gaat het ook om een goede match en een drive om het met elkaar te gaan doen.
‘Tegelijkertijd had ik ook even ruimte om deze zomer wat anders te doen. Ik ben gaan werken bij Kroese Watersport in Vinkeveen. Het werk bij Kroese was leuk om eens een andere wereld te zien. Mooi om te zien hoe eigenaar Geert-Daan daar net zo voor leeft als ik voor het zeilen doe. Leerzaam om te zien hoe zo’n bedrijf gerund wordt en hoe het zich richt op zijn klanten. Ik heb ermee het geld verdiend om een nieuwe dektent voor mijn boot Aegir te kopen en vakantie te houden.’

‘Vooraf aan die vakantie ben ik een weekje Skûtsje gaan racen in Heeg met een team van 16 mensen. De schipper Wietse Bandstra, van skutsje Redbad, was op zoek naar een “adviseur” aan boord en heeftineerderejarenweleenpaarmensengeprobeerdendatwasgeensuccesgeworden.Nawat gezoek op LinkedIn is hij bij mij terechtgekomen. Hij vroeg of ik in het voorjaar een keer mee zou willen en ik dacht: “waarom ook niet. We zien wel wat het brengt.” Ik zou een weekend meegaan waarin geracet werd.

‘Dat weekend was leuk. Leuk om met een team van 16 man een boot te zeilen. Na drie mooie wedstrijden braken we de giek. Een houten boom van 200 kilo zomaar in tweeën! Op wat blauwe plekken na liep het allemaal goed af. Iedereen geschrokken, maar toch ook rustig; geen paniek of te hoge hartslag.
‘Wietse en de rest van het team was enthousiast over mij en mijn inbreng. “We hebben nog nooit een jachtjeszeiler (alles kleiner dan een skûtsje) gehad die vroeg hoe lang een overstag gaat duren”. Ik was enthousiast over de inzet en openheid van het team en ontdekte dit weekend de charme van deze zeilers, maar ook hoe ver mijn zeilen afstaat van deze teams.

‘Helaas ging het kampioenschap (IFKS) deze zomer niet door vanwege corona, maar is een alternatieve week georganiseerd. Voor mij was het een week lekker zeilen en gezelligheid. Met zijn allen ontbijten, dan een wedstrijd en tijdens het avondeten nabespreken. ’s Avonds stapte ik op mijn eigen boot, want het hele team (alle skûtsjes-bemannigen trouwens) zijn erg van de 3de helft. En daar heb ik niet zoveel mee. Het was een soort zeilkamp. Daarna heb ik samen met mijn vriendin Demi met de Aegir twee weken door Friesland gezeild en een plan gemaakt voor na de vakantie.

‘Ik wil graag zeilen en daarin groeien. Maar wat heb je wel en wat heb je niet in de hand? Als ik met vragen zit bel ik altijd met “de wijze uit het Noorden”-zoals mijn ouders hem noemen-, Maurice Paardekoper. Hij heeft zoveel ervaring en is altijd zo goed in het stellen van de juiste vragen. Ik heb mijn plan geschreven en voorgelegd aan de hoofdcoaches van de Bond. “Goed over nagedacht en jij weet wel welke kant je op wilt, maar wij weten alleen niet hoe wij de toekomst zien.” Na een drietal gesprekken, waar in eerste instantie allerlei kansen lagen, kreeg ik te horen dat de Bond mij op dit moment niet meer wil ondersteunen. Ik heb geen top 10 klassering gevaren. Ik ben daar verdrietig van. Ook boos, omdat ik het gevoel heb dat de hoofdcoaches te weinig hebben gekeken welke rol ik het afgelopen jaar heb gehad.

‘Ineens belde Pim van Vugt, de bemanning die naar de Spelen is geweest. Zijn maat wilde niet meer met hem zeilen en nu vroeg hij mij of wij samen een maand wilden gaan trainen. Voor hem om uit te zoeken of hij stuurman wil zijn en of het zo goed klikt met mij dat wij samen verder gaan. Pim heeft ook als stuurman een goed niveau en grote potentie en mentaliteit om te groeien. Pim als stuurman stond nou niet in mijn plan, maar voor mij een kans om aangesloten te blijven.

Het trainen ging voor ons beiden boven verwachting. We zijn nog wat onwennig aan boord; niet alles loopt synchroon, maar we komen goed mee en hebben het fiat van de coaches gekregen af te reizen naar Santander voor een internationale wedstrijd. In dezelfde periode is ook het WK in Oman, maar dat laten we bewust gaan: geen groot en sterk veld, veel minder zeildagen en het kost veel geld. Santander heeft nu voldoende inschrijvingen, waarbij ook 7 boten die regelmatig in de Goldfleet zeilen. Voldoende competitie voor ons om voor het eerst te meten waar we staan. Niet zozeer in ranking, maar hoe wij racen.
‘Daarna gaat Pim als bemanning een tweetal weken met mijn oude stuurman Scipio Houtman uitzoeken wat Pim zelf wil en waar in zijn ogen de beste kansen liggen voor een ticket naar Parijs. Op die afweging heb ik geen invloed. En natuurlijk maakt het mij onrustig, maar ik heb gezien onze gesprekken en de resultaten van de trainingen ook vertrouwen. We zullen het zien en of 2022 de start is van een Olympische campagne.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *